|
Vervolgpagina van “Seafury aan boord”.
(foto 0471) Niet alle landingen verliepen volgens het boekje. Hier is de Seafury 6-40 een ietwat uit de koers geraakt.
Foto ontvangen van Gerard Haas.
(foto 0472) Onmiddellijk grijpt de crashploeg in. De Seafury 6-40 heeft gelukkig nog wel een remkabel kunnen grijpen.
Foto ontvangen van Gerard Haas.
(foto 4170) 18 januari 1954 de Seafury 6-40 is uit de koers geraakt. De man met lichtkleurig vest en kap in het midden is de sgt vlieger Rinus Hali, in de unieke, eenmalige functie van VDOO, ofwel Vliegdek Onder Officier. Dit als straf omdat hij beticht werd van ergens erg laag vliegen tegen de regels in. Zijn toenmalie commandant vond dat hij ernstig gestraft moest worden en daarom kreeg hij anderhalf jaar deze functie aan de wal (vliegdek).
Foto ontvangen van Rinus Hali via Jaap de Moor.
(foto 4170a) De achterkant voor voorgaande foto.
(foto 4165) 6 februari 1954 de 6-40 voledig hersteld is na slechts 19 dagen alweer aan de beurt. In de crash-barrier, met, uiteraard een lege dekhaak.
Foto ontvangen van Rinus Hali via Jaap de Moor en van Gerard Haas (foto 0473)
(foto 4165a) De achterkant voorgaande foto.
(foto 0475) Bij de landing van de Seafury 6-19 is de assistentie van de barrier nodig.
Foto ontvangen van G. Haas.
(foto 0476) De Seafury 6-19 afgeremd cq gestopt door de barrier gaat hier op zijn neus.
Foto ontvangen van G. Haas.
(foto 2262) Crash van een Seafury ter hoogte van het eiland. Het toestel leunt op zijn neus terwijl de piloot nog in het vliegtuig zit. Een brandwacht en leden van de crashploeg staan klaar om te assisteren.
Foto ontvangen van Wicher Akkerman (zoon van bem.lid Piet Akkerman)
(foto 1653) Deze opname is gemaakt bij de redding van de vlieger H.J.E. van der Kop, die op 17 februari 1954 omstreeks 14.00 uur, nabij de Canarische eilanden, werd gekatapulteerd met de Seafury F-31. Doordat de breekring voortijdig brak had de Seafury een te lage startsnelheid en viel in zee. Hierbij werd het toestel met daarin de vlieger ‘overvaren’ door de Doorman. De redding is dan ook nabij het achterschip.
Foto ontvangen van Ben van Raavens.
Hieronder een stukje uit De Telegraaf van de heer prof. Smalhout met betrekking tot dit ongeval.
Op het Nederlandse vliegdekschip De Karel Doorman sloeg op 17 februari 1954 echter het noodlot toe. Om een vliegtuig vanaf een vliegdek op zee te kunnen laten opstijgen, is een hoge aanvangssnelheid nodig. Dit werd toen bereikt door de vliegtuigmotor op maximaal vermogen te laten draaien, terwijl het toestel met zijn staart nog vastzat aan een metalen ring.
Als dan ook nog de hydraulische scheepskatapult begon te werken, brak die ring en schoot het vliegtuig met grote snelheid naar voren. Na enkele seconden was het dan los van het vliegdek.
Door een fabricagefout brak die dag in februari de ring echter voortijdig, waardoor de startsnelheid onvoldoende was. De Seafury stortte aan het eind van het vliegdek over de rand en kantelde ondersteboven in de Atlantische Oceaan. De Karel Doorman, met zijn lengte van 212 meter en een waterverplaatsing van 20.000 ton, voer er met een snelheid van 15 knopen overheen. Dit alles betekende in principe de dood van de piloot.
Op zijn bureau in zijn Haagse woning ligt nog steeds de kapotte breekring die op het dek achterbleef. Het is een van de kostbaarste souvenirs tussen de herinneringen aan zijn lange militaire loopbaan.
Sinds hij de actieve dienst heeft verlaten, heeft hij talrijke boeken geschreven over zijn werk bij de marine in Indië, Engeland, Amerika en Nederland. Eigenlijk heeft hij de Marine Luchtvaart Dienst nooit verlaten en naast zijn bed hangt zijn uniform nog steeds gereed om aan te trekken. Vorig jaar nog werd hij door de Koningin in rang bevorderd tot schout-bij-nacht-vlieger vanwege zijn grote verdienste. Old soldiers never die...
|
