 |
|
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
|
 |
|
|
||||||||||||
|
Fairwind VI In het jaar 1961 werd door Hr.Ms. Karel Doorman deelgenomen aan enkele NAVO-oefeningen in de Noordzee nabij Schotland, de oefeningen Fairwind VI en Sharp Squall 5. Aan de oefening Fairwind VI zou aanvankelijk ook de onderzeebootjagers Limburg en Groningen meedoen, de Limburg kon ivm reparatiewerkzaamheden niet aan de oefening deelnemen en voegde zich in Aarhus weer bij het smaldeel. Op 5 juni 1961 vertrok het smaldeel uit Nederland naar Invergorden voor een rendez-vous met de andere deelnemende schepen waaronder het Engelse HMS Bermuda, het Deense Waldemar Sejr (ex HMS Exmoor) en Flora, het Noorse KNM Haugesund (ex HMS Beaufort) en Tromso (ex HMS Zetland). Op de eerste dag van de oefening is er alarm van man over boord op het KNM Oslo. Helaas werd na zoeken deze Noorse opvarende niet meer gevonden. Tijdens deze oefeningen werd tot zes maal voor anker gegaan in de Cromarty Firth nabij Invergorden. Hier werden de schepen open gesteld vopor bezoekers. Voor de bemanning waren er de gebruikelijk sportwedstrijden, waaronder voetbal en verder de busexcursies door de Schotse Hooglanden.
Op de laatste dag van de oefening, woensdag 21 juni 1961, landde aan boord Hr.Ms. Karel Doorman de Commander-in-Chief Eastern Atlantic, Sir Wilfred Woods, om het laatste deel van de oefening bij te wonen aan boord van de Doorman.
De volgende dag op 22 juni 1961werd afgemeerd in Aarhus voor de nabespreking van de oefening Fairwind VI. Hier voegde Hr.Ms. Limburg zich weer bij de andere Nederlandse schepen. Tijdens deze stilligperiode embarkeerde de marinierskapel in verband met opnames voor een wervingsfilm. In deze periode werd ook het Midzomernachtsfeest gevierd waaraan door de bemanning werd deelgenomen.
Hierna werd opgestoomd door de Nederlandse schepen naar Stockholm waar op 27 juni 1961 werd afgemeerd. Op zaterdag 1 juli 1961 was het weer vertrekken geblazen uit Stockholm. Voor het smaldeel echter vertrok werd Hr.Ms. Karel Doorman bezocht door Prins Carl Gustav van Zweden.
Op zondag 2 juli 1961 landde aan boord van de Doorman de Minister van Defensie, Ir. S.H. Visser. hij was opgehaald door een Grumman Tracker vanaf het Deense vliegveld Kastrup. De Nederlandse schepen koersten hierop weer richting Nederland, waar op donderdag 6 juli 1961 het smaldeel zich voegde bij de overige schepen die deelnamen aan de vlootschouw voor de kust van Scheveningen. Op vrijdag 7 juli 1961 verliet smaldeel 5 dit verband weer, waarop de vliegtuigsquadrons 4 en 8 debarkeerden en terug vlogen naar Valkenburg, waarna het smaldeel de haven van Den Helder binnen liep.
Foto uit De Dikke Boot van Arie Hoog.
Sharp Squall 5 Op woensdag 11 oktober 1961 vertrok Hr.Ms. Karel Doorman uit Rotterdam voor de NAVO-oefening Sharp Squall en geescorteerd door de onderzeebootjager Hr.Ms. Groningen. Die dag vertrok vanuit Antwerpen HMS Bermuda. Op koers naar Invergorden was er een rendez-vous tussen de schepen. Op vrijdag 13 oktober 1961 arriveerden de schepen in de Cromarty Firth, waar HMS Bermuda afmeerde aan de Admiralty Pier van Invergorden, terwijl de Nederlandse schepen in de Firth voor anker gingen bij de andere schepen, waaronder de destroyers Lynx, Murray, Keppel, Blackwood, Trafalgar en later Rhyl en Sea Scout om op maandag deel te nemen aan de oefening.
Op maandag 16 oktober 1961 werd de Cromarty Firth verlaten en stoomde het eskader op naar het oefengebied in de Noordzee. Het was niet bepaald mooi weer en er stond een wind van meer dan 40 knt. Op zaterdag 21 oktober 1961 werd het eerste deel van de oefening afgesloten met een manoeuvreeroefening waraan 16 schepen deelnamen. Na deze oefening ging men voor anker in Scapa Flow. Deze beschutte baai was al eerder in de 1e en 2e wereldoorlog een marinabasis. In deze baai werden ook tal van Duitse marineschepen vast gehouden, waarop vele schepen door de Duitse bemanning tot zinken werden gebracht zodat deze niet in handen van de Engelse marine zouden vallen. In deze baal liggen o.a. de wrakken van slagschepen van de Koenig-klasse genaamd: Koenig, Kronprinz Wilhelm, Markgraf, de kruisers van de Dresden-klasse genaamd: Dresden en Koeln, de kruiser van de Koningsberg-klasse genaamd: Karlsruhe. Verder de wrakken van HMS Hampshire, Roedean, Royal Oak en Vanguard.
Op maandag 23 oktober 1961 werd de oefening weer voortgezet, overdag was de wind weer 40 knt, maar in de nacht wakkerde deze aan tot tot 60 knt. HMS Bermuda ontfermde zich over de kleintjes en bleef dicht in de buurt HMS Blackwood. Ook onze onderzeebootjager Hr.Ms. Groningen maakte slagzij van wel 50 graden. Door dit barre weer was de oefening zeer realistisch. Op woensdag 25 oktober 1961 kon er wel weer gevlogen worden en rond 16.00 uur kwam de Sikorsky S-58 met nummer 139 in moeilijkheden en stortte in zee. Hierbij verloor de adjudant o.off. vlieger J.F. van Maas het leven en konden de drie andere bemanningsleden uit zee gered worden. Na dit ongeval werd voor anker gegaan in Spey Bay.
Donderdag 26 oktober 1961 was het weer anker op en werd opgestoomd in de richting van Rosyth, waarbij de schepen tijdens de hondewacht Kinnaird Head passeerden. Op maandag 30 oktober 1961 liet men bij Rosyth het anker weer vallen voor de nabespreking van de oefening. Hier werd het wrak van de Sikorsky 139 aan boord genomen, deze was door de Engelse marine gelicht uit zee. Op woensdag 1 november 1961 werd weer koers gezet naar Nederland en onderweg werden eigen vliegoefeningen gehouden. Op donderdag 2 november 1961 debarkeerden de vsq 4 en 8 weer en liep Hr.Ms. Karel Doorman de haven van Rotterdam weer binnen. Zie ook ‘reizen en havens’ voor meer foto’s van Invergorden en omgeving.
|
